Mga igsoon ko diha ni Kristo, sa atong pagkatkat niining ikaduhang bukid sa Kwaresma, gusto nako nga handurawon ninyo ang inyong kinabuhi sa...
Mga igsoon ko diha ni Kristo, sa atong pagkatkat niining ikaduhang bukid sa Kwaresma, gusto nako nga handurawon ninyo ang inyong kinabuhi sa baryo. Kitang mga taga-baryo, suhito kita unsay pasabot sa pagkatkat sa bukid—pamaagi man kini sa pag-adto sa atong mga umahan o ang pagbaktas padulong sa lungsod. Ang pagkatkat kapoy, makapasingot, ug usahay makapahubas sa gininhawa. Apan ngano man nga mokatkat man gihapon kita? Tungod kay duna kitay gilauman didto sa unahan. Karong adlawa, tan-awon nato ang tulo ka tikang sa atong espirituhanong pagkatkat: PAGBIYA, PAGHINLO, ug PAG-ILA.
PAGBIYA. Sa Ebanghelyo, "gidala ni Jesus sila si Pedro, Santiago, ug Juan sa usa ka taas nga bukid." Sama kang Abram nga giingnan sa Ginoo nga biyaan ang iyang yuta, kita usab dunay kinahanglan nga biyaan.
Dunay usa ka sugilanon bahin sa usa ka mag-uuma nga si Noy lino. Usa ka hapon niana, samtang nagkatkat siya sa bungtod pauli sa ilang balay, naglisud siya pagginhawa tungod sa kabug-at sa iyang sako. Diha sa sulod sa sako, sagol ang mga abot sa uma apan naa poy mga bato ug basura nga iyang napunitan sa dalan kay abi niya og magamit. Pag-abot niya sa tunga-tunga, giingnan siya sa iyang anak, "Tay, biyai na ang mga bato ug basura diha sa sako aron moaanod imong saka."
Mga igsoon, ang Kwaresma mao ang pagbiya sa mga "bato" ug "basura" sa atong kinabuhi—ang atong mga kayugot, ang atong pagbisyo, ang atong mga kaguol nga sobra na kaayo. Dili nato makita ang himaya sa Dios kon ang atong kasingkasing puno sa kabug-at sa kalibutan. Unsa ba ang "bato" sa imong sako karon nga kinahanglan na nimong biyaan aron mas makaduol ka kang Jesus?
PAGHINLO. Sa dihang didto na sila sa tumoy, nausab ang panagway ni Jesus. "Misidlak ang Iyang nawong sama sa adlaw." Kini ang Paghinlo. Sa atong kinabuhi sa baryo, kon moabot ang unos ug lapok, mahugaw ang atong mga sapot ug panimalay. Apan inig gawas sa adlaw, ang tanan mamala ug molimpyo pag-usab.
Kini ang gihimo ni Jesus kanato. Si San Pablo nag-ingon nga "antos kamo uban kanako alang sa Ebanghelyo." Ang atong mga kalisdanan—ang kakuwang sa kuwarta, ang sakit sa lawas, ang kalisod sa pagpaeskwela sa mga anak—kini mga kalayo nga naghinlo kanato. Ayaw kawala og paglaum kon gibati nimo nga morag nalubog ang imong kinabuhi sa lapok sa problema. Ang Transpigurasyon nagpahinumdom kanato nga ang lapok sa atong kinabuhi kay usabon sa Dios ngadto sa kahayag. Ang Dios wala magsugo kanato nga magpabilin sa kangitngit; gusto Niya nga makita nato ang kahayag sa Iyang nawong.
PAG-ILA. Sa katapusan, nadungog ang tingog sa Amahan: "Kini ang akong pinalanggang Anak... paminawa ninyo Siya." Kini ang Pag-ila. Si Pedro gusto pang magtukod og mga tolda o payag-payag. Gusto niya nga pabilin lang didto sa kaharuhay. Apan ang tinuod nga pag-ila kang Jesus anaa sa pagpaminaw Kaniya bisan sa tunga-tunga sa kalisod.
Inig hangad sa mga apostoles, "wala na silay nakita gawas kang Jesus lamang." Mga igsoon, kini ang labing nindot nga bahin. Sa atong kinabuhi sa baryo, daghan kitag gihandom—maayong ani, maayong lawas, hayag nga kaugmaon. Apan inig abot sa kalisod, usahay mawala ang tanan. Kon mawala ang tanan, kinsa may mabilin? Si Jesus lamang. Ug kon si Jesus lamang ang mabilin kanato, igo na kana. Kon nailhan nato si Jesus diha sa atong pag-ampo ug sa atong isigka-tawo, dili na kita mahadlok mopaubos pag-usab gikan sa bukid paingon sa walog sa inadlaw-adlaw nga pagpaningkamot.
Mga igsoon, ang Transpigurasyon dili lang istorya bahin sa usa ka bukid sa Israel. Istorya kini bahin sa atong kasingkasing. Sa atong Pagbiya sa sala, sa Paghinlo sa atong mga luha, ug sa Pag-ila nga si Jesus mao ang atong tanan, mausab ang atong panagway. Ang usa ka mag-uuma nga dunay Jesus sa kasingkasing, mas hayag pa ang nawong kaysa bisan kinsang hari sa kalibutan.
Paminawa Siya. Salig Kaniya. Kay sa tumoy sa matag tungas, naghulat ang Iyang mahimayaong paggakos. Amen.
No comments