Tuesday, December 29, 2015

Obbedienza e feducia

Ci troviamo di fronte due cose oggi nel nostro Vangelo: il primo è l'obbedienza dei genitori di Gesù alle prescrizioni di legge e la seconda è il secondo e il profeta Simeone. I genitori di Gesù, Maria e Giuseppe erano obbedienti e sono giusti. Obbediscono alle prescrizioni della legge giudaica. hanno presentato Gesù al tempio che offre una coppia di tortore che è stato prescritto per i poveri. A noi, siamo invitati anche a essere come Maria e Giuseppe: che non importa ciò che la nostra professione è, non importa chi siamo, tutti siamo invitati a seguire le prescrizioni di Dio. E che la prescrizione è: amare a Dio e amare il prossimo in ogni modo possibile. E anche di offrire noi stessi al Signore, tutte le nostre opere per la maggior gloria di Dio.

E la seconda persona che abbiamo sentito è Simeone. Simeone era vecchio e per morire. Aspettava di vedere il Messia e ha proclamato la sua fede. Spero anche che potremmo arrivare alla fine della nostra vita che abbiamo visto il Signore durante il nostro viaggio sulla terra. Spero che saremo in grado di riconoscere la sua presenza negli altri e in noi stessi. Spero che si possa arrivare in quel giorno in cui riconosciamo pienamente nella nostra vita la presenza di Cristo. E spero che non ci avrebbe aspettato quando sarebbe quel giorno sarebbe stato. Dovremmo iniziare riconoscerlo nei piccoli atti di amore che facciamo agli altri, e le piccole azioni di amare gli altri fare per noi e nelle grazie che Dio ci dona ogni giorno.


Wednesday, December 23, 2015

Come Ti Chiami?

Ognuno di noi è stato dato il nostro nome dai nostri genitori quando siamo nati. Un nome speciale per loro. Immagino che sono molto orgogliosi dei nostri nomi perché siamo parte della loro vita da quel momento. Proprio come Giovanni quando è nato. Volevano chiamarlo Zaccharias. Ma i suoi genitori ha un nome speciale per lui. Un nome che porterà un grande e particolare responsabilità. Ed è stato nominato come lo volevano avere.

Quando siamo stati battezzati, nostro nome sono stato registrato nella chiesa e ci portiamo questo nome fino alla morte. Siamo conosciuti per il nostro nome. Qualunque cosa facciamo, il nostro nome va con esso. Sia buona o cattiva. Ma predere nota, perche quando siamo stati battezzati, in realtà, ci viene dato un altro nome che non è scritto, ma deve essere vissuta. E 'il nome di Cristo che ci fa cristiani. E con questo nome, dobbiamo vivere il modo in cui dovrebbe essere. Ognuno di noi siamo chiamati ad essere testimoni di quel Cristo che è venuto duemila anni fa, la cui nascita si celebrerà due giorni da oggi. Il nostro fratello che ha fatto molte opere meravigliose, era molto misericordioso, compassionevole, gentile e amorevole.

Preghiamo il Signore oggi, che qualsiasi nome siamo chiamati: Maria, Pietro, Giovanni, Luigi, Carlo, Andrea, Veronica, etc etc, possiamo mostrare il nostro essere vero cristiano, i nostri portatori benessere del nome di Cristo. Possiamo noi essere compassionevoli, misericordioso e amorevole oggi e sempre, un messagero di Vangelo di Cristo.


Sunday, December 20, 2015

Namamasko Po!

Isa sa mga tradisyon ng Pilipino ay ang pamamasko natin sa ating mga kamag anak at pamamasako lalung lalo na sa ating mga Ninong at Ninang. Bibisita sa bahay nila at sasabihing "Merry Christmas po," ibubuka ang palad sabay magpapakita ng maamong mukha sa harap ng ninong at ninang upang kaawaan kunyari at laking tuwa sa mukha, nakangisi ang labi na umaabot hangang tenga pagnapagbigyan na. Ang iba, dahil sa napakarami ng inaanak, maliban na lang sa mga tumatakas at nagtatago tuwing Pasko, ay bibigyan na lng agad ng regalo ang kanilang inaanak. Ang iba naman, kagaya ng isang ninong ko, may ipapagawa muna sa akin bago ako bigyan ng regalo. Syempre susundin ko ang kalooban ng ninong para bigyan ako ng mas malaking pamasko.

PAGBISITA, PAGHABAG, PAGKALOOB. Tatlong katagang ibinibigay sa atin ngayong ika 4th Sunday of Advent, ika limang araw ng nobena para sa pagdiriwang ng kapistahan ng kapanganakan ni Kristo. Tatlong kataga na kapag ginawa natin ay NAGDUDULOT NG SAYA AT LIGAYA. Tatlong katagang pwede nating gamitin bilang kahulugan ng PAMAMASKO.

PAGBISITA. Hindi ba't masaya tayo kapag ang isang kamag anak ay dumadalaw sa atin. Maliban na lang kung ang kanilang sadya ay mangutang lang pala. Hindi ba't masaya tayo pagbinisita ng mga kaibigan na matagal na nating hindi nakikita. At mas masaya tayo kapag may isang taong bumisita sa atin at ang dala niya ay magandang balita, swerte o isang masayang kaganapan. Ang pagdalaw ni Maria kay Elisabet ay nagdulot ng ligaya at tuwa hindi lamang sa kanyang pinsan kundi pati sa batang dinadala sa sinapupunan niya. Ang dala ni Maria ay isang precious gift para sa mag ina. Isang napakahalagng regalo na handog din niya sa mundo, para sa ating lahat. Isang regalo na naghatid ng lungkot at pait sa mga kalaban ng kabutihan, isang regalo na naghatid ng saya at ligaya sa sangkatauhan sapagkat ang regalo ay SIYA, ang Dios ng puno't dulo ng saya at ligaya, si Jesus ang Anak ng Tao, ang Anak ng Dios. "For at the moment the sound of your greeting reached my ears, the infant in my womb leaped for joy."

PAGKAHABAG. May mga taong ayaw kaawaan dahil nagmumukha daw silang walang kwenta at tinatamaan ang pride nila. Masaya sila pag hinayaan mo lang sila. May mga tao naman na gustong gusto na kaawaan sila at sa pamamagitan nito sila ay nagiging masaya. Marami naman ang nagmamakaawa na sana lubayan na ng lungkot at pait ang buhay nila. At pag nangyari ito sasaya na daw ang buhay nila. Maring tao sa mundo ang napapagkaitan ng pagkaawa: mga kababayan natin sa ibang bansa na puspos na nagtatrabaho subalit ang kanilang mga kamag-anak naman sa Pinas naglulustay lang ng pera o may ginagawang kalokohan sa buhay nila; mga kababayan natin sa ibang bansa na inaapi at sinasaktan ng kanilang among banyaga; mga imigrante galing sa mga bansang magulo na dumadalaw at nakikipagsapalaran sa maalong malamig na dagat at nagmamakaawa sa border guards na papasukin sila; mga pulubing nasa kalye, nagtitiis sa lamig ng panahon at ulan, sa init ng araw at sa panahon na wala silang makain. O huwag na nating ilayo pa, yung mga magulang na sila na lang na mag asawa naiwan sa bahay nila dahil lahat ng mga anak ay nagsipag asawa na at may kanya kanya ng pamilya; o mga magulang na iniwan ng anak dahil nangibang bansa o nag-aaral sa malayong lugar o dahil na din sa kagagawan nila. Hindi ba't magkakaroon ng saya at ligaya sa puso mo at sa kanila kung maawa ka at dadalawin mo sila ngayong Pasko.

Magandang pakingan ang mga salitang "Jubilee Year of Mercy." Subalit kung hangang salita lamang tayo at wala tayong awa, walang saysay ang pagdiriwang ng jubilee na yan. Walang saysay ang pagdiriwang ng Pasko kung hindi ka makakaramdam ng pagkaawa sa mga partikular na tao na mahal mo sa buhay. Kung ang Dios nga ay may pagkaawa sa atin, hindi ba't nararapat din na tayo ay magkaroon ng PAGKAAWA, PAGKAHABAG SA ATING KAPWA. Sa kanyang pagkahabag sa atin, nagsakripisyo siya para sa atin. Sa kanyang pagmamahal sa atin, dinalaw nya tayo, naawa siya at nagmalasakit sa atin kahit na ang kapalit nito ay malaking sakripisyo ng buhay niya. Si Maria na buntis, naglakad mula sa kanila hangang kila Elisabet. Mary set out and traveled to the hill country in haste to a town of Judah, where she entered the house of Zechariah and greeted Elizabeth. Bagama't hindi dapat, pero ginawa niyang dalawin ang kanyang pinsan sapagkat, logically, isang matandang babae na halos lola na ang edad na nagbuntis ay una hindi kapanipaniwala pero nangyari at pangalawa ay mahirap yatang magbuntis sa sitwasyon niya. Nahabag si Maria kay Elisabet. At sa pagkahabag at pagdalaw, nagdala ito ng saya at ligaya sa pinsan niya at sa batang dinadala.

PAGKALOOB. Marami sa atin ang malimit na nagsasabi na pagkaloob ng Dios ang mga masasamang pangyayari sa buhay natin: kalamidad, pagkamatay ng mahal sa buhay, pagbagsak ng negosyo, pagkawala ng mga mahahalagang bagay para sa atin, etc etc. Siya laging naisisi o Siya ang laging may kasalanan. Napakasama naman ng dios na yan kung ganun. Hindi kaya nya pagkaloob ang masaktan ka. Hindi kaya niya pagkaloob na mapasama ka. Hindi rin ni pagkaloob na mamatay ka. Hindi niya pagkaloob na mawalan ka ng pag-asa. Ang pagkaloob niya ay sana ay maging masaya ka. Ang kalamidad ay parte ng struktura ng mundo natin. At malimit nangyayaro dahil na din sa kagagawan natin. Ang pagkamatay ay bahagi ng buhay ng tao. Lahat ipinapanganak at lahat ilalagak sa sementeryo o magiging abo. Lahat ng di magagandang pangyayari ay nagaganap dahil sa kalooban natin at kung minsan ay dahil baliktad o malayo ang kalooban natin sa nais ipagkaloob ng Dios sa atin. Paminsan inaakala natin na ang kalooban natin, ang gusto natin, ay ang siyang kalooban din niya. Nasa isip lang natin. Wala naman sigurong anghel na dumadalaw sayo at nagsasabing ito ang gusto ng Dios para sa iyo sa tuwing nagdidisiyon ka sa buhay mo. Isang pamamaraan upang makita kung kaloob ba ito ng Dios: masaya ka sa desisyon mo, lumigaya ang lahat sa paligid mo, maganda ang bunga ng naging desisyon mo o mga pangyayari, nakapagpaligaya ka ng iba, nagdulot ito ng tuwa sa puso ng madla. Sa madaling salita, ang pagkaloob ng Dios ay nagdudulot ng saya at ligaya at hindi lungkot at pait sa buhay natin.

Subalit dapat nating tandaan na ang KALOOBAN NATIN ay dapat maging SANG AYON SA KALOOBAN NG DIOS. Dahil binigyan tayo ng Dios ng kalayaan na suwayin, umiba, lumayo sa kalooban niya. Kaya ka minamalas, kaya ka napupunta sa sakuna dahil ang tao din mismo ang lumalayo ng kanyang kalooban sa kalooban ng Dios. Kapag nagkatagpo ang kalooban ng Dios at ang kalooban mo, saya at ligaya ang dulot nito sa iyo, sa iyong pamilya, at sa iyong kapwa. Nang sumangayon si Maria, nang naging isa ang kanyang kalooban sa pagkaloob ng Dios sa kanya sa pamamagitan ng anghel, naisilang ang batang sangol na nagdulot ng saya at ligaya. Nagdulot ng saya at tuwa sa batang nasa sinapupunan ni Elisabet nung dinalaw siya ng Nanay ng Anak ng Tao, ng Nanay ng Anak ng Dios. PINAGPAPALA ang mga taong sumasangayon sa kalooban ng Dios, sumasang ayon sa pagkaloob ng Dios sa kanya. "Blessed are you who believed that what was spoken to you by the Lord would be fulfilled.

Kaya ngayong Pasko, bisitahin mo kaya yung matagal mo nang di binibisita. Upang magdala ka naman ng saya at ligaya sa kanya. Kung bibisita ka ngayong Pasko sa iyong kapwa, sana naman ligaya at saya ang iyong pagkaloob sa kanya at hindi magiging isang "bwisita." Sana ngayong Pasko, magkaroon sana tayo ng pagkahabag sa mga taong nangangailangan nito. At sana ngayong Pasko, ipagdasal natin na isasang ayon na natin ang ating kalooban sa kalooban ng Dios at atin sanang ipagkaloob sa kanya ang ating pagkaloob. Dahil itong tatlo, PAGBISITA, PAGKAHABAG, PAGKALOOB ay ang tunay na diwa ng PAMAMASKO sa kapwa mo.

I pray for all those who have no one to visit them, for those who are unwanted and are not visited at all because of personality traits or because of fate. May they find happiness inspite of everything. May there be someone to visit them and remember them this Christmas. I ptay for the thousands of immigrants suffering and struggling in life, for all those who are mal treated in other places, for those who are desperate and in pain, for all those persons who have incurable wounds in their hearts. That they may have someone to give them joy and make them feel loved. And lastly, I pray that the will of God be done according to his saving plan. Merry Christmas in advance!

photo credits to: Fr. Arvin Bellen, CMF (https://www.facebook.com/Claretian-Missionaries-Sarangani-1420939028127048) and to Sem. Randall Lipnica Pabilane


Saturday, December 12, 2015

Ligaya Ang Itawag Mo sa Akin

Ligaya ang itawag mo sa akin. Mga katagang alam ko sa iba ay may ibang kahulugan. At malamang ang iba ay napapaisip, anu na nanaman kaya ang pumasok sa kukote ni pads. Bahala kayo sa buhay ninyo kung anu man isipin nyo. Basta kung san ka man masaya, suportahan kita. Nais ko lang gamitin ang mga katagang ito ngayon araw sapagkat ang punto ng blog entry na ito ay naka sentro sa LIGAYA at sa NAGBIBIGAY LIGAYA sa buhay natin bilang Kristiyano. At YAN DIN MISMO ANG DAPAT ITAWAG SA IYO ngayong darating na Pasko.

Ano nga ba ang nakakapagpaligaya sa tao? I have posted sa Facebook the other day the question: "What makes you happy?" Some seriously answered it while some thought that it was for fun and most of the people might have not understood the question or maybe the like button itself is that what makes them happy all the time. The answers unconciously shows the depth of happiness they have in life and the profoundness of their source of happiness in life. Buti na lang walang nagsabing "Ikaw lang ang nagpapaligaya sakin."

Most of the answers to that question, pati yung mga ayaw ipabasa kaya sa private message or email na lang sinagot were all about being happy because someone is there for them, dahil may nagpapasaya sa kanila, may nagbibigay sa kanila ng ligaya. Their source of happiness ay nangagaling sa mga taong nakapalibot sa kanila, sa career, sa treasure, sa relationships, sa presence ng mahal sa buhay. Yun nga lang these people when they are gone, they are the same people who brings us sorrows and pain. Lalu na din pagnawalan ka ng trabaho at source ng kabuhayan. Pait ng buhay ang tawag mo na jan. Some also said abstract words like love, harmony, peace, etc. Na nung tinanong ko na: "what is love?" or "anung meron sa love?" "...mmmmmmm..." na lang ang nakuha kong sagot. Sabagay ako "hmmmm" lng din sagot ko. Some said God or Christ, simbahan. But still the same. Both the happines that the abstract words at yung ligaya na dala ng Diyos sa iyong buhay ay lahat ligaya na sa iyo binibigay. Joy and happiness that comes from the external.

This 3rd Sunday of Advent, we are invited to be happy, to find joy in our lives. Not just to be extraordinarily happy or to find the extraordinary joy but rather to FIND THE AUTHENTIC JOY AND HAPPINES in life. Gaudete Sunday as they call it, is a Sunday for us to REJOICE. And you can only rejoice if you are full of joy and happiness in the heart. MAGALAK. MAGSAYA, MATUWA, MAGDIWANG, MALUGOD, MAGPAGALAK, PASAYAHIN, MAGPASAYA ang mga pandiwa, mga katagang singkahulugan ng REJOICE sa ating salita.

"Be glad and exult with all your heart, ... the LORD, is in your midst, you have no further misfortune to fear" sabi pa ng first reading natin ngayon. We could say na yung  presensya ni Christ in our midst ay ang rason kung bakit dapat tayo ay maligaya, kung bakit tayo ay dapat magalak. Pero teka. Stop. Isipin mo nga, "Christ in our midst" sa bisaya pa "si Kristo sa taliwala nato" napakagandang term diba. Pero gets ba natin ang ibig sabihin nito? Siguro nung sa kapanahunan nya, 1,970 years ago e mas madali maintindihan at makita na SIYA NGA ANG NAGBIBIGAY LIGAYA sa mga taong nanganailangan sa kanya, ligaya para sa mundo kahit na sabihin natin na pait sa mga taong galit kay Cristo. Sa panahon natin, wala na siya dito physically pero nadarama pa din naman natin ang kanyang presence sa pamamagitan ng ating kapwa tao.

Isa sa karaniwang di natin napapansin, sa mga panahon na malungkot tayo o may problema, ang kapwa natin na tao na paminsan sila ang nagpapamulat sa atin sa katotohanan. Minsan di natin marealise na kapwa natin din lang ang gumawa ng hakbang para magbago tayo. Kapwa din natin ang biglang sumulpot, kapwa din ang nagbago sa sitwasyon na akala natin wala ng katapusan. Paminsan pag may taong sumagip o tumulong sa atin o kaya isang magandang pagkakataon ang nagyari, sasabihin natin: "hulog ka ng langit sa akin," "pinadala ka ng Dios upang tulungan ako," "Dios ko po! Siya lang pala ang hinihintay ko na magpapaligaya sa akin. Salamat Lord!" Isa lang ang kahulugan nito, ang DIOS NA NAGING TAO na nagbibigay ng ligaya sa atin ay nasa kapwa tao. Nasa kapwa natin si Jesucristo.

Pero wag sana nating kalimutan na TAYO DIN AY KAPWA TAO ng tao dito sa mundo. E kung ganun pala, ikaw din ay pwedeng tawaging LIGAYA NG BUHAY KO. LIGAYA NA DIN ANG ITATAWAG KO SA IYO. At dahil jan, ngayong araw na ito, eto ang challenge ko para sa inyo: kailangan panindigan mo ang pagiging LIGAYA mo dito sa mundo.  Baguhin natin ang kahulugan ng source ng kaligayahan mo. Gawin nating mula sa loob mo magmumula ang kaligayahan mo. Dahil nasa iyo ang pagkatao ni Cristo na tagapagligtas mo. Maniwala ka man o hindi.

Gaya ng mga tagasunod ni John the Baptist sa Gospel ngayong araw, nagtatanong: “What should we do?” Anong dapat mong gawin para tawagin kang Ligaya sa buhay ng tao? Gaya ng sabi ni Juan sa kanyang mga tagasunod: “Whoever has two cloaks should share with the person who has none. And whoever has food should do likewise.” “Stop collecting more than what is prescribed.” “Do not practice extortion, do not falsely accuse anyone, and be satisfied with your wages.” O parang patama sa mga pulitiko at mga may kaya. Sorry pero para din sa atin ang mga yan. Don't say that you are poor kaya excused ako jan father. The challenge and the call is for everyone. Those words of Christ can be transformed in our context bilang sugo na: "hoy magshare ka naman ng blessings mo," "huwag nang siraan ang katrabaho mo," "ngumiti ka na man paminsan," "maligo ka na man bago pumasok sa school o sa opisina," "batiin mo na yung matagal mo nang kaaway," "patawarin mo na nanay o tatay mo sa pagkukulang nila saiyo," "pakawalan mo na yang x gf/bf mo kasi ayaw nya na nga sa iyo," "hayaan mo nang maging masaya ang iba," "tawagan mo yung matagal mo nang di kinakausap na kaibigan," "huwag nang masyadong paasahin ang sarili sa wala," "isauli mo na yung ninakaw mo," "be true to yourself," "send someone to school with the extra money that you have," "magtapat ka na sa nararamdaman mo," "matuto ka din mag say 'no' para may matira pang oras para sa sarili mo," "convert your other passions into charity work," "be merciful," etc etc etc etc. Hindi ba't sasaya ang taong mabibigyan mo ng mga yan.

One perfect example yung ginawa ni Dr. Dilbert Monicit just recently to his former teacher. He is a doctor from Cebu. He did not charge anything for his services as a surgeon as a way of expressing gratitude to his favorite high school teacher who molded him into what he has become now.



Sa madaling salita, MAGPASAYA KA NG IBA this Christmas. From now on, learn to bring out that joy in you, that presence of the Lord in you. All of these are moments of loving, all of these are outward love. MAGING MALIGAYA KA sana daladala si LIGAYA sa puso at diwa.

This 3rd Sunday of Advent I pray for all my friends who can not find joy in their life because they are looking forward that somebody may give it to them from outside. May they realize that the authentic joy and authentic happiness can be found and will come from within their hearts. For the Lord Jesus Christ is in his/her heart. I pray for all those who finds joy in making others happy consciously and unconciously that you may never feel restless and unfulfilled if people would not return back your love or your efforts and kindness. I pray for all of you, like the way St Paul did in the second reading that you may "Rejoice in the Lord always. I shall say it again: rejoice! YOUR KINDNESS SHOULD BE KNOW TO ALL. The Lord is near." Amen.

I leave you with a video I found in YouTube the other day. Have a blessed Sunday.



Saturday, December 5, 2015

Patag at Tuwid

Malimit kapag may darating sa bahay, naghahanda tayo ng maigi lalu na kapag someone special ang bisita o isang taong matagal ng inaasam na makita. I grew up with my granparents so sa tuwing malapit ng sumapit ang Pasko, sabik na sabik ako na dumating ung araw that my mom and dad would come home for Christmas. My dad was an OFW so nagpapakabait ako so that I would have more chocolates and have a lot of pasalubong. My mom naman was just in Manila but then its just twice a year that we see each other. Kaya I remember na pag dumarating ang December, i would help in cleaning the house, prepare their bedroom, and make myself loveable to them. Nagpapakabait si spoiled brat.

Perhaps you too have had occassions wherein you had to prepare for someone dear to you, maybe for a son or daughter na nasa abroad din na matagal ng di umuuwi, and you are excited to see him or her.  Or you yourself may be somewhere far away from home and you have a planned trip to see your parents or relatives and you are preparing for it, trying to imagine how you would be able to hug your loved ones and share your stories to them. Maybe some of you are expecting a celebration or an anniversary that entails a big preparation. Some may be expecting romance or an upcoming wedding or a proposal. Maraming paghahanda ang gagawin. At ginagawa natin itong mga paghahanda na ito para sa mga taong mahal natin.

One thing that made me curios today while I'm writing this blog, and while reflecting on the readings this Sunday is the preparation that is being suggested by the readings and the Psalm. "Take off your robe of mourning and misery; put on the splendor of glory from God forever." Well, that part was fine and understandable. Of course dapat lang naman na maging masaya tayo sa kanyang pagdating. Because this means that we are being led in "...joy by the light of his glory, with his mercy and justice..." "The Lord has done great things for us; we are filled with joy."  And it suggests to us then that this 2nd Sunday of Advent is telling us that in order for us to be prepared in celebrating Christmas or in letting Christ be born in our hearts, we have to BE HAPPY.

BE HAPPY INSIDE AND OUT. Papano ka naman magiging masaya if you're mourning and in misery. Papano ka naman magiging masaya kung may lamang lungkot ang iyong mga mata, kung ang iyong puso ay hindi masaya, kung pusong bato ka? We have to take that off of us. But the thing that made me curious is that, in order for us to be happy, we have to make straight his paths. Every valley shall be filled and every mountain and hill shall be made low. It resounds the words of Baruch sa unang pagbasa: "God has commanded that every lofty mountain be made low, and that the age-old depths and gorges be filled to level ground."

Well, sino nga naman gustong hingalin umakyat ng pagkataas na bundok, kung hindi ka mountaineer, di ka magiging masaya. Sino nga naman gustong manatiling manirahan sa mababang kalupaan na laging binabaha. Masaya ka ba pag may baha at sa bubong nyo ka na lang titira dahil lubog sa baha dahil ang kalupaan ng barangay nyo ay mababa, below sea level? Sino ba naman ang mag eenjoy at masaya kung puro suka ang inabot ng katabi mo, o ikaw mismo dahil sa daan na walang katapusan na liko sa kanan, liko sa kaliwa? Hindi ba't MAS MASAYA TAYO PAG TUWID ANG DAAN AT PATAG ANG LUPA?

Papano nga ba gawing patag ang buhay natin at tahakin ang tuwid na daan? Walang ibang sagot, gaya nung nakaraang linggo: WE NEED TO HAVE A CHANGE OF HEART. Change of Heart = Patag na Lupa. We have to change our hearts and LEVEL DOWN TO THE GROUND OUR VERY HIGH PRIDE AND UNREALISTIC AMBITIONS IN LIFE. Our high pride hinders us to reach to our neighbor. Our high ambitions sometimes nakakasakit ng mga mahal natin sa buhay. If we learn to lower down our pride, we can make others happy, we can make ourselves be happy, we will be happy. If we put our feet to the ground, level our stand, we will be happy. Yes, I know it's painful and difficult. But in the end its worth it. You will be happy. We have to change our hearts and HEAL THE DEEP WOUNDS AND PAINFUL EXPERIENCES we have had in our lives. Or else malulunod ka sa sarili mong luha. You'll be drowned by sadness, by fear to love, by the the decision of not wanting to give a second, a third, a fourth, a x times chance to forgive and to love. The grace of God is always there pero the openness to it always depends on us. And its only you who can decide to be happy and make others happy.

WE NEED TO CHANGE OUR WAYS. Change of ways = Tuwid na Daan. We have to change our ways FROM CROOKED TO STRAIGHT. If you happen to have a life na puro na lang liko dito, liko doon brought about by wrong decisions here and wrong decisions there. At hinahayaan mo lang na magpatuloy na baluktot ang daang tinatahak mo. Pero pwede ba, for once and for all, huwag ka na magpaka tanga please. Kaya mo naman magbago diba. Subukan mo lang. And don't give up if you fail sa una, sa ikalawa, sa ikatlo, sa ika x times na pagsubok. IT'S TIME TO CHANGE. IT'S TIME TO BE HAPPY. Let yourself be led by God. Ok. It's also time to make others happy not the way you want them to be, but the way they wanted themselves to be happy. Yung daan na ba na gusto mo yun din ba ang gusto ng anak mo? Ang gusto ng partner mo? Ang gusto ng mahal mo? Ang gusto ng kakilala o kaibigan mo? Ang gusto ng pamilya mo? Sabi mo mahal mo sila. E di simulan mo na ngayon magbago.

Ikaw kapatid, kaibigan, kapamilya, kapuso, masaya ka man o hindi sa mundong ito, ngayong magpapasako, bat di mo kaya subukan ibaba at pantayin yang kilay mo paminsan. Ba't di mo kaya subukan na punuan yang mga lambak ng iyong mga kaibigan, yung mga lambak ng iyong mga mahal sa buhay kaysa lalu lang itong hukayin at palalimin. Bakit di na lang kaya natin punuan ang pagmamahal na kulang sa kanila para naman maging masaya ang buhay nila at ikaw na rin ay sumaya. Anu kaya kung ngayong magpapasko you try make their rough paths smoother and or accompany them sa tamang daan, walk together for a better life in the Lord. Ok na siguro kung sabihin mo sa kanya na "alam mo maganda ka" "alam mo tama yang ginagawa mo" "alam mo... may talent ka" "alam mo... I admire you" "alam mo mahal ka ng mga magulang mo, di mo lang makita" etc, etc, etc. Even a single word of affirmation or encouragement can make miracles. Let us be "John" in our world today. And with this, we would be prepared to let Christ come and live in our hearts.

Ngayong magpapasko, anu kaya kung subukan nating huwag mang lamang ng iba o isipin na sana makalamang ka sa iyong kapwa? Anu kaya kung subukan natin na pantay ang pagturing sa bawat miembro ng pamilya, sa bawat mag-aaral bobo man o matalino pa sila? Anu kaya kung ngayong magpapasko e subukan nating isipin nating tao din kagaya natin ang mga palaboy laboy sa kalye at lansangan, ang mga pulubi na lagi na lang iniinda dahil sabi mo sindicato at magnanakaw yan sila? Anu kaya kung pantay ang pagtingin natin sa kaliwa at sa pamahalaan? Anu kaya kung pantay ang serbisyo ng mga professional sa mayaman at sa mahirap? Anu kaya kung patikimin mo din ng pagkain na karaniwang handa mo sa Pasko, ang mga taong walang pera para makakain ng kinakain mo tuwing noche buena? Anu kaya ...

Panahon na para patagin ang mabulubundukin mong buhay at umahon sa lambak na iyong kinamunuhian. Panahon na para ituwid ang mga sangasangang daan upang maging masaya ka at maging handa at maluwag sa puso ang pagtangap kay Kristo sa iyong buhay.

Like Paul in the second reading, my prayer for you my friends this Sunday is that your love may increase ever more and more in knowledge and every kind of perception, to discern what is of value, so that you may be pure and blameless for the day of Christ, filled with the fruit of righteousness that comes through Jesus Christ for the glory and praise of God.



Saturday, November 28, 2015

A Second Chance

"I promise to love you even if it hurts. I love you more even when it hurts" says Basha to Popoy.

Hindi ganun ka dali magmahal. Dahil paminsan, dahil sa pagkatao natin, sa ugali natin, sa mga choices natin sa buhay e imbes na maipadama natin pagmamahal natin sa kanila kabaliktaran ang kanilang naabutan, nasasaktan natin ung taong sabi natin mahal natin. And kapag may nagawa tayong pagkakamali na nakasira sa relasyon na ating iningatan, pinagpaguran na mabuo, well, minsan di na natin alaman kung san mag sisimula muli, at saan tayo patutungo. Di malaman kung sino ba talaga dapat sisihin, siya ba o ako. At pag sinisi mo naman ang taong mahal mo, wala na. Pag sinisi mo sarili mo e di tapos na din ang mundo. Pag nag hiwalay, nagkasakitan, tapos nagkitang muli. Ewan. Di malaman anung nararamdaman. Diba ang hirap isipin kung anung unang sasabihin o kung anung dapat na reaction ang gagawin. Paminsan kasi sa dinami dami naman ng pagkakataon, may panahon na makakatagpo mo sa isang lugar yung taong di mo pala talaga kayang kalimutan. Sa mga nakarami jan, at nabigo sa unang pagkakataon, may time na makikita mo ang ex mo, ang taong minsan mong minahal. And admit it, may kaba, may feeling na ewan. May feeling na bumabalik, parang masaya na parang nasaksaktan, bumabalik ung mga ala-ala. Sabi nga ni Popoy: "sa twing nararamdaman ko kung gaano kita kamahal hindi ko maiwasan maramdaman ang lahat ng sakit." Sa mga nakakarelate, nasasaktan tayo kasi bahagi sila ng puso natin kahit nagkahiwalay pa man.

When things go wrong at mahal na mahal natin yung tao, we always ask for another chance, to give us another chance. Ang hirap naman kasi kalimutan at mawala ung nararamdaman pag andami ninyong happy and memorable memories sa buhay diba. Mahirap masira ang relasyon. Mahirap pag nasira ang pamilya. Mahirap maghanap ng pagmamahal na mas hihigit pa sa pagmamahal na minsan mong nadama sa kanya. You'll always look forward for another chance. For a second chance. 

50 couples gave themselves a second chance to say "I do" before the Lord at the Nuestra Señora del Pilar Shrine, Lower Tungawan, Tungawan, Zamboanga Sibugay, Philippines. May 30, 2015
Sugal ang pag-ibig. You never know what will happen, how its going to be, you would not know if the other would love you back when you love, you'll never know the answers to your 'what if's. Ang importante lang naman is that you love, and you loved at all. And if it didn't work, its worth giving another chance. It's worth giving another chance to your heart na magmahal muli, pwedeng sa dati or sa iba naman. Kung mahal mo yung tao diba, kahit anung sakit nagawa nya sayo bibigyan mo pa rin siya ng isa pang pagkakataon. A second chance.

Sasabihin nyo, si Father naman, advent ang tema ngayon, pero pumapag-ibig pa din ang pinag uusapan, pinopromote mo lang ata ang A Second Chance eh. My dear friends, ADVENT IS NOT JUST ABOUT WAITING, IT IS ABOUT A SECOND CHANCE. IT IS ABOUT TAKING CHANCES TO CHANGE WHILE WAITING. The second coming of Christ is our second chance. A second chance of what? Well, a second chance of loving God, of being in a good relationship with God. And not just with God but also with the People of God. It's a chance of repairing our up and down, away bati na relationship with God. Don't tell me you have never comitted any sin and you don't commit sin in your life. Everytime you choose not to love your neigbor, your son, your daughter, your husband, your wife, your parents, your relatives, your friends because they did something to you or because you are mad, because you are stressed, because you are insane, because you have your own personality, because you opt not to... you are hurting your relationship with God not just with your loved ones. 

Advent is a time to repair our Church. Not the building but "US" the church who is long been wed to Christ, "us" who continually destroys our relationship with Him. Vices that destroys the family and oneself, anger and pride, injustices, demanding love and unforgiving attitudes, envy of our friends, cheating our loved ones, pinapahirapan ang mga anak sa kasalanan ng asawa, blaming, pagpapabaya, individualism, personal grudges, beliefs in other gods and superstitions, treachery, desires and passions that destroys others, disbelief, distrust, etc. etc. 

Aren't we suppose to increase and abound in love for one another and for all so as to strengthen your hearts, to be blameless in holiness before our God and Father at the coming of our Lord Jesus with all his holy ones gaya ng sabi ng First Reading today? Hindi ba dapat bigyan na natin ngayon ng isa pang pagkakataon ang mga sarili natin na magbago? Well, maybe hindi man dumating bukas si Cristo o namatay na tayo di pa din dumating, pero isn't it great if we give ourselves a second chance, for our sake, for our relationship sake, for our family's sake? E kelan pa tayo magbabago kung hindi ngayon. "Kelan mo pa ibibigay ang buhay mong wagas sa kanya na nagbigay sayo ng buhay na wagas" as the song goes. 

This is the season of another chance. Advent is the season for another chance. Gaya ng sabi ni Bashang, "I want to stop wondering 'what if,' – I want to know 'what is'" we should stop asking ourselves "what if wala naman pala tayong mapapala kung magbago tayo?" Let's stop asking "what if kung masasaktan lang din naman pala ako?" We should start to do what is right and just. Oras na para itama ang mali. Ika nga ng Gospel, “Beware that your hearts do not become drowsy from carousing and drunkenness and the anxieties of daily life, and that day catch you by surprise like a trap." Sa kakatanong nating ng "what if" di tuloy natin alam when the day comes, anu isasagot natin when we are finally asked: "have you ever loved God and your neighbor?"

My dear friends, this advent is like the words of Popoy: "Ito na yung huling gabi na mayroon ikaw at ako. Simula bukas, ang meron na lang ay tayo, tayo habang buhay." Ito na sana yung huling advent na di kayo nagkakasundo ng sino mang kagalit mo, nasaktan mo, sinasaktan mo. Ito na sana yung huling advent na nasasaktan ka at bukas ay you'll give yourself another chance, a second chance to love.

This first Sunday of Advent, I pray for all my friends who are afraid to love again, may you have the second, the third, the infinite chance to love again. I pray for my friends who are deeply hurt and in pain that they might feel love and acceptance soon. I pray for those whom I have hurt, pinaasa, that you might forgive me too and give me a second chance to love you, maybe not in the way you planned it or wanted it to be but in another way. And if only there is an online confession, my penance for the penitents this advent is that you guys give yourself a second chance to love. And that you'll promise to love again even if it hurts, and that you'll continue to love even if it hurts.



Sunday, November 8, 2015

Surplus

Mahilig tayo sa "Surplus" lalu na kapag gipit sa pera at butas ang bulsa, second hand na mga gamit,  selpon, pinaglumaan ni ate/kuya na damit o laruan, ukay ukay at bazaar. Pag sinabing "surplus" ito yung amount of an assest or resource na sumobra sa portion na ginamit. A surplus is used to describe many excess assets including income, profits, capital at goods. Usually nangyayari ang surplus in a budget, kapag ang gastos ay mas mababa sa income na meron ka.Sa ibang sabi "sobra." Pero pwede din ito mangyari sa pagmamahal natin. May tinatawag ding SURPLUS LOVE

Surplus na pagmamahal. In one sense masasabi natin na ito ung pagmamahal na wow...andami mong sobra kahit nagmahal ka na ng lubusan. Kahit ibingay mo na ang lahat e may natira pa din, walang nagkulang sayo kaya kahit masaktan, iwanan, tinapakan, yinurakan, e ang bilis tumayo at nagmamahal pa din kasi di nagkulang. May natira pa para muling magmahal. Surplus love.

Pwede ding surplus love ang maitatawag sa the non-legal wife. Sobra sobra kasi pagmamahal ni kuya kaya pwede pang ibahagi sa isa pa. Naalala ko tuloy yung Etiquete for Mistresses. Very generous, so loving. Surplus love.

Sa kabilang dako maari din nating tawaging surplus love ung nagmamahal ka kasi may sobra kang pagmamahal na pwedeng ibigay. Naguumapaw sa pag-ibig kaya nais mong ibigay ang nag-umaapaw mong pagmamahal upang manatili kang buo at marangal. You feel blessed kapag naibigay mo yung di mo kailangan pero kailangan ng iba diba. I know a lot of friends who are all out and generous because they have everything and they have more than what they need including love.Yun nga lang paminsan pagnabigo ang mga taong ito, wala na. Ayaw na magmahal muli dahil naubos daw ang extra nya. Ang naiwan na lang ay ang pagmamahal nya sa sarili nya. Surplus.

Maraming generous na tao dahil may kaya sila at maraming sobra sa kanilang yaman. Mapagmahal ang tawag natin sa kanila kalimitan. Ang iba they do it as a passion. Ang iba naman dahil may sobra e. Wala man ibang magpaglagayan na sa bahay o sa pamilya kaya mas maiging mamigay, ibahagi sa iba. Pag may mga kalamidad, naku andaming nagbibigay ng mga damit, pagkain, pera at ung anu anu pa. Yung mga sobra sobra nila, mga di na magagamit o pinaglumaan ng damit, etc. Pag nagpa love drive ang simbahan, andaming second hand clothes, mga extra, pinagliitan kaya ayun nasa love drive box na. Surplus.

Bigla ko lang naitanong sa sarili ko ngayong araw na ito. Bakit ung surplus ang binibigay natin? Surplus na pagmamahal lang ba kaya nating ibigay? Bakit hindi ung bago mong biling shirt o kaya sapatos o kaya jacket o kaya TV o kaya kotse ang ibigay sa nangangailangan... sa iyong "kapwang minamahal." Hmmmm. napaisip nga ako. "Ah, kasi ikaw ang mawawalan pag binigay mo yan sa iba." Pagbinigay mo nga naman yung bago mong biling relo o regalo ng nanay mo sayo na iPhone6 sa kaibigan mong nanakawan o walang pambili ng ganito, e di ikaw ang nawalan. Ei hindi ba pag nagmahal ka, at kung hindi surplus ang pagmamahal mo e di ka nanghihinayang na mawala mga bagay bagay sayo alang alng sa kaligayahan at madama lng ang pagmamahal mo sa iyong minamahal?

Parehas lang yan sa simbahan at sa pagsisimba. Kalimitan yung barya ang hinuhulog sa basket kasi yun yung extra ng buhay mo diba. You don't give all your pera na pang palengke kasi pag ginawa mo yun e di mukha kang tanga dahil walang makakain sa bahay dahil na overwhelmed ka at hinulog mo lahat sa basket sa misa. Ewan ko lang kung may gumagawa ng gaya sa Gospel na nabasa natin ngayong araw na ito. "Amen, I say to you, this poor widow put in more than all the other contributors to the treasury. For they have all contributed from their surplus wealth, but she, from her poverty, has contributed all she had, her whole livelihood."

Ang pagmamahal natin sa Dios ay hindi pwedeng surplus. Alam nyo mga kapatid, I won't ask you to put into the church basket all your money in your bank coz that's not the main point. But rather I'd invite you to love God and your neighbor na hindi surplus.

How? Well, live to the fullest, trust, give your best to your career, to your family, to your self. Avoiding acts that would hurt yourself, be a faithful husband to your wife if you're married, be a loving wife. Do your obligations to your children if you are a parent, make them feel that they are loved, give them the 100 percent love they need from you, show concern to them when they are down, respect their privacy and their being. Study well and don't waste the money of your parents into nothing, be productive. Be faithful to your partners, to your love one. Do not hesistate to give all you've got in contests, in competitions, in everything. When there are calamities don't just give your extra clothes, give your best one. When you give something for this year's Christmas love drive, spend for that rather than spend your money in gadgets that only satisfy your technological needs. Give gifts that are not second hand, that are not surplus. Do not stop doing good and giving your best just because someone doesn't give you credit. And don't do good for the sake of credit.

If you love God, you love him with all your heart, body and mind. When you love your neighbor you also do the same kahit na ikaw mismo ang mukhang nawalan. I tell you, there's a big difference when you give because you have much, you have surplus than when you give all that is so precious for you. Ibang iba ang feeling. I can attest to that. Jesus never hesitated to give all, binigay nya lahat bilang alay. Kahit kapalit nito ang kanyang buhay para lang maipadama sa iyo ang kanyang pagmamahal. Diba ganun pag nagmahal? Diba pag inlove bahala nang magutom, bahala nang mawalan ka, bahala nang magkasakit, mapagod, masaktan, masugatan, mapahiha, etc basta maipakita lang na tunay kang nagmamahal at hindi surplus.

Do not carry on with a surplus love. "Do not be afraid. Go and do as you propose." Do a a little cake (or whatever you can do) and give it to your neighbor. Then you can prepare something for yourself and your family. For the LORD, says, 'The jar of flour shall not go empty, nor the jug of oil run dry, until the day when the LORD sends rain upon the earth.'" The woman in our first reading was able to eat for a year, and he and her son as well; the jar of flour did not go empty, nor the jug of oil run dry, as the LORD had foretold through Elijah.

Let us pray to God that we become generous persons but with a generosity na hindi surplus kundi generosity with true love.


Sunday, October 4, 2015

Mag-asawa Ka Na!

Habang naghihintay ako ng pagkatagal na bus na hindi dumating nuong Byernes, dahil strike nung araw na iyon at sarado ang metro station, may isang ale na nagtanung sa akin kung sarado daw ba ang metro. Kahit nakita nya nang sarado o alam nya nang sarado nagtanong pa din sya para siguro matesting kung kabayan ba ako. Sa italian pa nagtanong. Dahil halatang pinay, sinagot ko ng "di ko po alam." Nangiti, at natawa. "Abay Pinoy ka pala. Akala ko kasi taga dito ka. Itsura mo at pananamit ay parang yung mga estudyante lng dito. Malamig iho. Mag jacket ka. Baka magkasakit ka, maraming napupulmon dito dahil sa lamig." Di nya lng alam sanay ako sa clima ng europa at mas malamig pa nga sa España. Hangang sa naitanong ko: " E ilang taon na ho kayo dito?" "Dalawampu't lima na" sabi nya. Sa loob loob ko, ah may point naman sya. Pero di pa din ako kumbinsido kasi dahil sanay na nga din ako sa ganitong clima.

Kwento, kwento, kwento hangang sa nauwi sa tanong na: "May asawa ka na ba?" Ayay. Napangiti ako. Sabi ko agad wala. "Wala hong nagkamali sa akin" pabiro kong sabi sa kanya. "Abay mag asawa ka na, ilang taon ka na ba? Mag asawa ka na. Masarap ang buhay ng may asawa. Sayang ng lahi mo. Gwapo ka pa naman." "Pari po ako ate" sabi ko. "Ay kahit na. Mag asawa ka. Wag kang maniwala sa sinasabi nila" iniinsist nya sa akin. Di ko maintindihan si manang kung ang tinutukoy lang ba nya ay ang sex life ng mag asawa kaya masarap ang buhay may asawa o buong pag-aasawa. Natawa na lng ako sa kanya. Dumating na ang bus nya. Di ko na tuloy na explain ang aking panig. At habang naghihintay ng bus ko na di pa din dumadating, dalawang oras na, napapangiti pa din ako. May naaalala. Hindi naman kasi sa ayaw ko. Sino ba naman ang ayaw sa masarap. Bokasyon ang dahilan. Mahirap ipaliwanag sa isang iglap. Pwede na to pang simulang kwento sa misa sa Linggo sa loob loob ko lng.

Ang salitang “marriage” ay galing sa French word for “mother” (Fr: mere), just as the word “matrimony” comes from the Latin word for mother. The word “conjugal” signifies sexual intercourse. The natural outcome of such conjugal relations is that the woman becomes a mother, thus the connection between the words “conjugal” and “marriage.” Sa madaling salita, pagsinabing "magpakasal" ay gumawa ng bata at gawing nanay ang kapareha.

Pagdating sa simbahan, hindi lang ito "conjugal" at "pagiging ina ng dalaga" kundi may kasamang responsibilidad at pagsasalamin sa isa pang uri ng pag-mamahal: ang pagmamahal ni Jesus sa kanyang Simbahan, o sa puno't dulo nito, ang pagmamahal ng Dios sa sanlibutan. Totoo, bago pa man naging sakramento ang kasal, dati na itong ginagawa ng tao, dati na itong ipinagdiriwang ng tao. Binigyan lang natin ng diin at pagpapahalaga, upang hindi lang din tayo basta mambubuntis ng kahit sino na ating makita.

May nakita akong pic sa FB na mas madali siguro gamitin para maintindihan natin ang mga sinasabi ng mga basahin ngayong ika 27th Sunday in Ordinary Time. Kung di magets may FB naman para magtanong. Para na din hindi masyado humaba itong blog entry ngayon.

Para sa mga kaibigan kong nagmamahalan sanay patnubayan kayo ng Poong Maykapal. Sa mga "it could have been us" at sa nagmamahal pa din, pasensya na talaga, "its not you, its me." Masaya ako sa piling ninyo. Hindi lang talaga siguro tadhana na maging forever tayo. Promise, nung tinanung ako ng babae na nag-aabang ng bus, naisip kita. Napa smile ako. Blessings for all of you at sa mga magiging o sa kasalukuyang pamilya nyo. At para naman sa aking mga kaibigang nasawi sa pag-ibig, iniwan o nang iwan ng asawa, patuloy pa din sana kayo sa pagmamahal ninyo. At pagpalain din kayo ng ating Panginoon na mahabagin. At para sa mga kaibigan kong nababaliw at nagkakasala dahil sa pagmamahal kahit hindi dapat: push mo lang yan brad/te, in the end mas mainam na din na nagmahal ka kaysa ipinagkait mong magmahal.



"...kung ikakasal ka dapat sa tamang tao at sa tamang dahilan." - Leah


Sunday, September 27, 2015

Nagseselos ka noh!

Pag nakita mo ang boypren mo na nakikipagharutan sa isang babae, kahit pa kamag anak pala yung kaharutan, automatic, at for sure aawayin mo si kuya ng walang pakundangan. Magpapaliwanag sayo, di mo papakingan. Tapos tatanungin ka: "nag seselos ka ba". Magdedeny ka pa, hangang sa aamin din lang na nagseselos ka nga. Pag nakita mo crush mo na may ibang umaaligid sa kanya, dalawa lang ang usual na gagawin, aawayin ang umaaligid pag wala na si crush or gagawa ka ng paraan para matalbugan ang umeeksena sa buhay ng iyong pinagpapantasyahan. Kapag may taong nagiging close sa boss nyo, na dati naman kayo lang ang close, naku ate, alam na kung sino pagtsitsismisan sa opisina o sa trabaho, mapalayo lang ang katrabaho na binibigyan din ng pansin ng inyong tangapan. Sa simbahan ganun din diba, lalu na sa mga religious organizations paminsan. Aba, ang puno't dulo ng pag-aaway o di pagkakaunawaan ay dahil lang si Pader ay mas close daw dito o dyan. O kaya naman e dahil nakikipag usap si Pader sa mortal nyang kaaway. O kaya pag may ibang naatasan na magpaganda ng simbahan, bumili ng mga kagamitan, may ibang inatasan na magbasa..etc. etc. etc.

AYAW NATIN NA MAY IBANG TAO NA NAGMAMAHAL SA MAHAL NATIN. Oops! At pag may ibang tao na nagmahal sa mahal natin o may ibang tao na naparangalan sapagkat gumawa ng magandang bagay kagaya natin... NAGSESELOS KA at PAMINSAN DAHIL DIYAN AY AYAW MO NA MAGMAHAL. Pero mga kapatid, dapat sa tao lang yan. Normal lang kung asawa mo o syota mo ang rason ng pagseselos mo. Pero kung kay Lord na yan... teka muna. Tigil na.

Mga kapatid, ANG PAG-IBIG NG DIOS AY PARA SA LAHAT. Kapag ang Dios ay nagbigay, lahat binibigyan nya kahit kaaway mo pa man yan o sabihin na natin na para sa iyo, siya ay di dapat karapat dapat. LAHAT AY MAHAL NG DIOS at LAHAT AY MAY KARAPATAN NA MAGMAHAL SA DIOS NG TAPAT o SA ANU PA MAN NA PAMAMARAAN.

Kagaya ng nadinig natin sa unang pagbasa ngayong araw, may dalawang tao na wala sa listahan, si Eldad at si Medad, naiwan sa kampo, pero the spirit came to rest on them also, and they prophesied in the camp. At eto na ngayon ang isang binata na alagad ni Moises, nagsasabing patigilin sila sa kanilang pagbibigay ng propesiya sapagkat absent nga. E hindi bat ganyan tayo pag may isang absent sa seminar tapos malaman natin na nag dadadakdak na pala dun sa kanyang lugar, at kahit tama naman ung sinasabi, abay sasabihin natin, "e... di man sya nakaatend ng seminar ah, wal syang karapatan....". Ngingiti ngiti kayo ano, palibhasa'y may kakila siguro kayo na ganyan, o baka naman kayo yan. :) Subalit anung ginawa ni Moises, aung sinabi niya? Nagseselos ka ba para sa akin? Are you jealous for my sake? Would that all the people of the LORD were prophets! Would that the LORD might bestow his spirit on them all!"

Gusto kasi natin na tayo lang ang mahal ng Dios. Wala naman masama kung maghangad tayo na mahalin tayo ng Dios o pagbigyan nya tayo o ibigay sa atin ang ating mga pangangailangan sa buhay. Kung kaya't minamahal natin siya. Kung kaya't paminsan ay inihahalintulad natin siya sa mahal natin sa buhay: AKIN KA LANG o AKIN KA NA LANG SANA. Ako, akin, sa akin, makasariling paghahangad. ANG TUNAY NA NAGMAMAHAL AY NAGHAHANGAD NG KAGANDAHAN, NG KABUTIHAN, NG IKA-UUNLAD NG KANYANG MINAMAHAL. 

Kung mahal natin ang Dios, matutuwa tayo na may ibang tao na nagmamahal sa kanya, na may ibang tao din na pinagkalooban ng biyaya tulad ng biyaya na natangap natin. Kung tumangap man siya ng sobra sa natangap mo, maging masaya ka sapagkat, di mo alam mas malaki pala ang puwang sa buhay nya kaya ganun na lang din ang ibinigay sa kanya ni Lord. Gaya ng Gospel ngayong Linggo, kung may taong makasalanan, kilala mo na "ewan ko na lang," at bigla na lang nagsimba, tumulong sa mga pagkakawang gawang loob, naging active sa simbahan, o kaya naman hindi naniniwala sa Dios o ibang paniniwala niya sa Dios pero gumagawa ng kabutihan sa ngalan ni Jesus, ba't ka magseselos? Ba't ka magdadabog? Ba't ka magrereact na "ewan ko na lang din" sa pagkakita sa kanya? Bat ka maiirita na may nagpepreach ng bible sa bus o sa kalye? Oo, tama ka, hindi man kumpleto o sabihin na natin na iba sa alam mong turo ng simbahan na alam mo ang sinasabi nila, pero para saan ba ang ginagawa nila? Diba kay Lord din naman? Diba't para maipalaganap ang Salita ng Dios sa sanlibutan? "Teacher, we saw someone driving out demons in your name, and we tried to prevent him because he does not follow us." Jesus replied, "Do not prevent him. There is no one who performs a mighty deed in my name who can at the same time speak ill of me. For whoever is not against us is for us. Anyone who gives you a cup of water to drink because you belong to Christ, amen, I say to you, will surely not lose his reward."

Hayaan mong mahalin ang Dios ng mga taong kinokonsider mo na kaaway. Hayaan mong sambahin ang Dios ng mga taong akala mo sila ay iba sa iyong pananaw. Hayaan mong isabuhay nila ang kanilang pananalig sa Dios, maiba man ito sa iyong pananalig. Sapagkat kung pigilan mo sila sa kanilang pagmamahal sa Dios dahil gusto mo ikaw lang, bantay ka, mag-uban ra mo sa impyerno na pinapangarap mo para sa kanila. (Naalala ko tuloy yung mga taong nagsasabi na anti-Christ ang santo papa ngayon dahil sa pagmamahal at pagkaawa sa mga dapat mahalin at kaawaan).

Ang panalangin sana natin ngayong dalawampu't anim na Linggo sa karaniwang panahon ay kagaya ng binangit natin sa Salmong tugunan ngayon. Though your servant is careful of them, very diligent in keeping them, Yet who can detect failings? Cleanse me from my unknown faults! From wanton sin especially, restrain your servant; let it not rule over me. Then shall I be blameless and innocent of serious sin." Tulungan mo ako Lord na wag magkasala ang aking mga mata kung makita ko man na may ibang tao nagmamahal sa iyo Ama. Tulungan mo ako Lord na wag magkakamali na ilayo at kabigin ng aking mga kamay ang taong gustong magsilbi sa Dios at sa kanyang kapwa para lang manatiling sikat si ako at masabing mapagsilbi sa iyo at sa aking kapwa. Naway kabigin ko sana sila patungo sa iyo Lord. Tulungan mo po akong huwag harangan ang mga paa ng gustong makipaglakbay sa iyo patungo sa kahariang iyong ipapamana.



Sunday, August 9, 2015

AEYG 2015 + Claretian Family

August 3 to 8, 2015
Quezon City, Philippines

MEET HIM IN THE CLOUD


COMMISSION ON YOUTH – PHILIPPINE PROVINCE


I.                  RATIONALE
In June 2013, Claretian Youth Directors from the four major organisms of the Claretian Missionaries namely East Asia, Indonesia-Timor Leste, Korea, and the Philippines, members of the Association of Claretians in Asia Eastern Conference (ASCLA-E) gathered together in Quezon City, Philippines to talk about their plans and programs for the youth of their different organisms and to decide on how to re-echo the World Youth Day 2013 for the youth of Asia.

At the end of the meeting, after much discussion and planning, the youth directors decided to hold and celebrate on August 3 to 8, 2015 in Quezon City, Philippines the 1st Association of Claretians in Asia East Youth Gathering (AEYG) together with the Claretian Family (CF) in the format of the WYDs held in Madrid and Rio de Janeiro. The gathering therefore is now known as AEYG 2015 + CF.

II.               THEME
The theme of AEYG 2015 + CF is “Meet Him in the Cloud.”  It is rooted in the Gospel of Matthew 17: 1-19, the story of the Transfiguration of the Lord of which feast falls on the 6th of August.

The divine aspects of the theme: Incarnation, Transformation and Transmission of the Faith. The human aspects of the theme: Security, Space, Storage and Identity. And the Claretian aspects of the theme: Mission, and Shared Mission.

a.     The Cloud System
 
The “Cloud” system is a term used to denote an unlimited virtual storage of digital resources that can be remotely accessed using the internet. It may be a personal storage but could also be shared with others. While others simply refer to it as the internet itself. Numerous studies abroad had been conducted to look into the technical, digital and legal relevance of the “Cloud” for purposes that range from the academic to governmental to personal. Numerous Cloud systems are available like the Dropbox, Google Drive, and Sky Drive. Though these systems are virtually free for a limited storage, others require subscription for premium use. Cloud users usually benefit from the system in making their files and documents virtually accessible anywhere which make physical storages like USBs and hard drives second rated. Using this same system for youth formation and evangelization could be key to making faith more than relevant to the 21st century tech savvy youth.

b.     The Cloud as a metaphor for faith and youth spirituality

The use of a tangible metaphor to capture a life process or movement is something unique in humans. Voluminous literature reflects various metaphors and images in order to give meaning to what is otherwise thought to be impossible to encapsulate or express in common language. The Bible is also filled with these same metaphors. Christ used these metaphors and images in his parables in order to connect with his listeners and speak their “life’s language” that is very peculiar to their own. Spiritual masters use various metaphors to illustrate the movement of the Spirit in and through our person, community and the world.

It is with this context that the “Cloud” is used as a metaphor for the formation process of the AEYG 2015. The “Cloud” having been used both in the Old and New Testaments, typifies the person of God…shrouded in mystery and seemingly distant yet visible and within one’s reach. Moreover, other figures of speech that makes use of clouds indicate something fundamentally true for human persons like the experience of a “Cloud 9” that may be synonymous to a form of an indescribable happiness or a “heavenly experience”. Rain clouds aside from being a weather indicator also provides a feeling of gloom and despair while “a cloud free day” describes a perfect day less the troubles and worries.

Young people of today are invited to “walk in the clouds”. This invitation is intended for them to meet God who is part of their life world though sometimes shrouded in mystery but always present in whatever day and weather. This formation process incorporates the use of clouds as both understood as that of a digital terminology and the process metaphor for spirituality. It hopes that the integration of the 2 would provide a framework for understanding the role of young people for the New Evangelization that is actively promoted by the Claretian Missionaries.

 III.          MAIN OBJECTIVES
The objectives of the gathering are the following:
ON THE PART OF THE YOUTH
1)     To discover the presence of Jesus and present Him to the youth through information technology and communications;
2)     To gather the Claretian Family and discover its role in the evangelization of the youth of today.
ON THE PART OF THE YOUTH MINISTERS
1)     To learn from the youth how to find Jesus in the cloud;
2)     To enhance youth ministers in evangelization work in the “new continent” called internet technology.
IV.            LOGO
            The logo features a three “cloud” formation both in its atmospheric and technological sense with the embedded face of Jesus in the “cloud”. This represents the catechetical formation program and scheme that will be introduced during the gathering.
The acronym of the gathering AEYG 2015 is found on the right side of the “cloud”.
is for “ASCLA
which means Association of Claretians in Asia.

Stands for “EAST” that indicates the Eastern      
          Conference of ASCLA where and who organized the
                     gathering.



Stants for the word “Youth
who are the main participants of the gathering.
is for “Gathering

       and the 2015 indicates the year the gathering is taking place. The colors of the letters are the colors of the flag of the Philippines, indicating the HOST COUNTRY for the event.

The yellow cross represents Jesus Christ and at the same time indicates the mathematical symbol of “plus” or in other words, “and” or “with

                                       
                                        Below the “+” are the words
                                       Claretian Family
                      that indicates that the gathering
                                     does not only involve the youth from
                                the Claretian Provinces and Delegations of ASCLA East
                               but also from the different branches
                                      of the Claretian Family in Asia.


And finally below is the theme of the gathering
                          “Meet Him in the Cloud”
                                                                 inspired by the Transfiguration of Jesus in
                                               Mount Tabor taken from the Gospel of Matthew 17: 1-9.



V.               FORMATION PROGRAM
The formation program uses 4 process metaphors to achieve the objectives of AEYG 2015. These process metaphors are then structured in the youth’s context, and are rooted in Sacred Scriptures and Church Teaching, clarified using a reflection guide and expressed through digital responses. The following are the structure of the module prepared by the Theology Community:

1.     Objective of the Talk (4 Topics: “A Walk in the Cloud”, “Cloud Virus”, “Cloud 9”, “Cloud Lenses”)
2.     Context (Human Experience)
3.     Doctrine (Church Teaching, Sacred Scriptures, Claret’s Life)
4.     Reflection Questionnaire
5.     Workshop

VI.           AEYG 2015 + CF KIT
            Each participant will receive one AEYG 2015 + CF bag with the following items:
1.                 Food Stubs
2.                 ID
3.                 Scarf
4.                 Ball pen
5.                 Notepad
6.                 The Manual
7.                 100 Pesos for Tickets
8.                 AEYG Official T-shirt

VII.             THEME SONG:
Meet Him in the Cloud written by Sandy Bahia, CMF
(choir) Whoa - - - -

Long have we turned our ways
In oh so many trials
Young are we not to see

Long have we called many names
From here, there, gone places
Young are we not to hear

Ref: A column of cloud shows us the way
as small as a man’s hand rising from the sea

Chorus:
Meet him in the cloud there’s power and great glory
Who comes amid the clouds and every eye will see Him
We will see the Son of Man coming in the cloud

Strong are we to begin
Believing that He’s within
Young are we to be free!

Hope is what awaits us as we walk in the clouds
Young are we to meet Him! (Ref)

Coda:
The cloud will burst and we will meet Jesus there!


Based on *Ex 13:21 **1 Kings 18:44 ***Mt 24:30 ****Rev 1:7 *****Lk 21:27

VIII.       PARTICIPANTS
The gathering is open to real participants, 15 to 35 years of age, under any apostolate of the Claretian Missionaries, RMICM Sisters, MC Sisters in Asia. It is also open to all members and children aged 15 up of the Kapatirang Claretiano Inc., Lay Claretians, Claretian Lay Collaborators, Claretian Lay Partners.
IX.             REGISTRATION FEES AND REGULATIONS
All delegation heads are required to submit the Pre-Registration Forms that can be found on the official website www.aeyg.org online through Facebook and or at johnlcmf@yahoo.com or secretariat@aeyg.org. It has to be submitted to the Communications Committee on or before May 25, 2015. Upon arrival, each participant will be required to log-in and check-in into the system available at the Registration Booth at the Claret Retreat House. Only system registered participants will be allowed to join the cloud activities.

Registration Fees from other Major Organisms and other Congregations from other countries should be paid to the Econome of the Claretian Missionaries - Philippine Province through fundus or direct bank transfer on or before June 15, 2015. Payments from the Philippines may be sent through their Parish Priests / Claretian Directors and or paid to JULIUS JOSE A. COCHING through any MLhuillier / Cebuana / Western Union branches on or before June 30, 2015. All institutions, local and foreign, who would like to pay through the Provincial Econome of the Philippines, kindly send a Xerox/scanned copy of the deposit slip and SEND TO BOTH the Provincial Econome and the Finance Committee at jjcoching@yahoo.com and to Fr. Louie at johnlcmf@yahoo.com.

Deadline for ACSPI Member Schools, Claretian Institutions, and Lay Claretians is on July 15, 2015.
IMPORTANT! An increment of 500 pesos shall be asked from each participant of any Philippine delegation who will pay within July 1 to 31 without any partial payment in June or no advisory coming from the CMF Priest/brother in-charge of the delay of payments.


REGISTRATION SCHEME FOR ALL CLARETIAN FAMILY MEMBERS
COUNTRY / PLACE
GROUP
REGISTRATION FEE
DEADLINE
Australia
A1
300 USD/ participant
June 15
Japan
A1
300 USD/ participant
June 15
Korea
A1
300 USD/ participant
June 15
Hong Kong
A2
250 USD/ participant
June 15
Macao
A2
250 USD/ participant
June 15
Taiwan
A2
250 USD/ participant
June 15
Peoples Rep. China
A2
250 USD/ participant
June 15
India
B1
200 USD/ participant
June 15
Sri Lanka
B1
200 USD/ participant
June 15
Indonesia
B1
200 USD/ participant
June 15
Timor
B2
175 USD/ participant
June 15

PHILIPPINE DELEGATES FROM ALL CLARETIAN FAMILY MEMBERS

Mindanao
M
3,500 PHP/ participant
June 30
Visayas
V
3,500 PHP/ participant
June 30
Luzon
L
3,500 PHP/ participant
June 30
ACSPI Members
S
3,500 PHP / participant
July 15

FAMILY BRANCHES
RMICM Sisters
RM
  1,000 PHP/ participant
August 1
MC Sisters
MC
1,000 PHP/ participant
August 1
LAY Claretians
LC
3,500 PHP / participant
July 15

SEMINARIAN FEES
College Sem
CS
1,000 PHP/ participant
Upon Arrival
SAMC Theology House
CT
1,000 PHP/ participant
Upon Arrival
CMF Postulants
CP
1,000 PHP/ participant
Upon Arrival
                         
The participants are asked to provide for their own fare, allowance, and registration fees going to Manila. However, the Claretian Parish/School/Mission Post/Institution may help to raise funds for their delegates. It is up to the Claretian Parish/School/Mission Post/Institution on how to raise and acquire these funds.

The AEYG 2015 + CF Executive Committee is not obliged to finance the expenses of each Claretian Parish/School/Mission Post/Institution.

NOTE! The Delegation Heads of the participants who will extend their stay and ask for City Tour / Urban Tour after August 8 need to arrange with the Execom for the extra payments and details upon arrival. 500 pesos shall be asked for those who will stay and eat at the venue. No payment shall be asked for those who will just sleep and stay at the venue and plan to eat outside.


DOWNLOAD THE MODULE HERE:  
https://www.dropbox.com/s/cbgcvl2pg534kq7/AEYG%20Manual.pdf?dl=0