Mga igsoon ko diha kang Kristo, malipayong Pasko sa Pagkabanhaw kaninyong tanan! Karong gabhiona, atong gisaulog ang kinapungkayan ug ang la...
Mga igsoon ko diha kang Kristo, malipayong Pasko sa Pagkabanhaw kaninyong tanan! Karong gabhiona, atong gisaulog ang kinapungkayan ug ang labing balaang higayon sa atong pagtuo katoliko—ang Easter Vigil, ang gabii sa pagkabanhaw sa atong Ginoong Jesukristo.
Nagsugod kita kaganina diha sa gawas, sa taliwala sa kangitngit. Apan ang maong kangitngit wala magdugay tungod kay atong gipasiga ang dako nga kalayo.
Aron masabtan nato ang giladmon niining atong gisaulog karon, ang Inahan nga Simbahan nag-andam og mga mahinungdanong pagbasa alang karong adlawa. Kini naglangkob sa tibuok kasaysayan sa atong kaluwasan. Sa Unang Pagbasa gikan sa Genesis (1:1 - 2:2), atong nadungog ang sinugdanan sa kalibotan diin ang Espiritu sa Dios naglihok ibabaw sa katubigan, ug ang Dios nag-ingon, “Mahimo ang kahayag!” Sa Ikatulong Pagbasa gikan sa Exodo (14:15 - 15:1), nakita nato ang mga Israelita nga milatas ug naluwas pinaagi sa tubig sa Pulang Dagat. Gidugtungan kini sa tagna sa Ezekiel (36:16-17a, 18-28) diin ang Dios misaad: “Sabligan ko kamo ug hinlong tubig aron kamo mahinloan.” Ug sa Bag-ong Tugon, sa sulat ni San Pablo ngadto sa mga taga-Roma (6:3-11), giklaro niya ang katuyoan sa atong bunyag—nga kita gituslob sa kamatayon ni Kristo aron kita makaambit sa Iyang pagkabanhaw. Kining tanan misangko sa atong Ebanghelyo karon gikan ni San Mateo (28:1-10)—ang walay sulod nga lubnganan, ang kadaugan sa kinabuhi batok sa kamatayon.
Kon atong itandi kining mga pagbasa ug susihon ang ilang mga kaamgiran ug kalainan, makita nato ang usa ka nindot kaayong koneksyon. Sa Daang Tugon, ang tubig ug kalayo usahay gigamit isip mga elemento nga makaguba o pagsulay—sama sa Lunop o sa kalayo nga atong nabasahan usab sa sakripisyo ni Abraham. Apan sa atong liturhiya karong gabhiona, kining mga butanga gigamit na sa Dios isip mga himan sa kinabuhi. Ang kinauyokan nga mensahe inig tipon nato niining mga pagbasa mao kini: Gigamit sa Dios ang mga ordinaryong elemento—ang kalayo ug tubig—aron bag-ohon kita, hinloan kita, ug i-andam kita sa pag-ambit sa Iyang walay katapusang kinabuhi.
Aron mas mopilit sa atong kasingkasing ang exegesis ug lawom nga kahulogan sa atong gisaulog, ilabina nga sumpay kini sa atong gisaulog niadtong Huwebes Santo, atong palandungon kining tulo ka pulong nga nagsugod sa letrang S: Siga, Sablig, ug Salo-salo.
Ang unang pulong mao ang SIGA. Palandunga ang atong mga inahan diha sa kusina. Sa dili pa ta makakaon sa usa ka lamiang panihapon, unsa may unang kinahanglanon? Magpasiga ta og kalayo. Ang siga mao ang mopabukal, moluto, ug makapahimong lamian sa atong pagkaon. Ang hilaw nga mga sagol, tungod sa kainit sa siga, ma-transform ug mamahimong usa ka putahe nga makahatag og kinog nga kusog.
Mao usab kini ang nahitabo sa atong Easter Vigil. Ang Siga gikan sa atong Paschal Candle, ang kahayag ni Kristo, mao ang nagluto kanato, nag-umol sa atong mga kasingkasing nga hilaw pa sa pagtuo, ug nagwagtang sa atong katugnaw. Kung walay kalayo, walay luto; kung walay kahayag ni Kristo, magpabilin kitang bugnaw ug patay sa atong mga sala. Ang iyang kahayag maoy nag-andam kanato.
Ang ikaduhang pulong mao ang SABLIG. Balikan nato ang pagpangandam sa pagkaon. Sa dili pa nato isalang sa kalayo ang atong lutuon—sama sa isda, karne, o utanon—unsa may atong buhaton? Atong hugasan. Atong sabligan o limpyohan sa tubig aron matangtang ang hugaw ug mga lama. Dili nato isulod sa atong baba ang hugaw nga pagkaon.
Kini ang rason kon nganong kita gibunyagan. Ang tubig nga gihisgutan sa Ezekiel ug ang bunyag nga gipasabot ni San Pablo mao ang Sablig sa grasya nga naghinlo kanato. Nganong gibunyagan man kita diha kang Kristo? Tungod kay dili kita makasulod sa Gingharian sa Dios kon kita puno pa sa mantsa sa sala. Ang tubig sa bunyag mao ang naghugas sa atong daang pagkatawo. Sa dihang gisabligan kita sa balaang tubig, kita namatay uban ni Kristo aron mabuhi sa bag-ong kahimtang. Kon walay paghugas, dili kita takus nga ihalad ngadto sa Dios.
Kini nagdala kanato ngadto sa ikatulo ug katapusang pulong: SALO-SALO. Human sa Siga sa kalayo ug sa Sablig sa pagpanghinlo, ang katapusan niini mao ang usa ka nindot nga bangkete—ang Salo-salo. Niadtong Huwebes Santo, gibilin kanato ni Jesus ang Eukaristiya diin Siya mismo ang nag-andam sa pagkaon. Karong gabhiona, ang Iyang pagkabanhaw nag-abli sa pultahan aron kita, nga nalimpyohan na sa bunyag ug gidan-agan sa Iyang kahayag, makaapil sa hingpit sa pagpangaon didto sa Iyang lamesa.
Kita gibunyagan dili lang aron matawag nga Katoliko o aron lang mahimong limpyo. Gibunyagan kita aron adunay luna sa dako nga Salo-salo sa Langit. Ang matag Misa nga atong tambungan usa ka tilaw nianang balaang bangkete nga atong ipaambit isip usa ka pamilya.
Mga igsoon, hilabihan kanindot sa gihimo sa Dios. Gikan sa kangitngit ug pagkawalay paglaum, Siya naghatag og Siga aron kita giyahan ug andamon. Gikan sa kahugaw sa atong mga kasaypanan, Siya naghatag og Sablig aron kita hinloan ug tagaan og bag-ong kinabuhi pinaagi sa bunyag. Ug kining tanan, Iyang gihimo tungod kay gusto Niya nga kitang tanan magkauban didto sa walay katapusang Salo-salo.
Ang lubnganan walay sulod! Nabanhaw ang atong Ginoo! Hinaot nga kining gabhiona magtukmod kanato sa pagkinabuhi isip mga tawo nga nalamdagan, nahugasan, ug kanunayng andam nga moambit sa pan sa kinabuhi uban sa atong isigkatawo.
Malipayong Pasko sa Pagkabanhaw natong tanan! Amen.
No comments