Mga pinalangga kong igsoon dinhi sa Pulo Pantad ug Masao, usa ka bulahan ug balaang adlaw kaninyong tanan. Karon, sa pagsugod sa atong misa,...
Mga pinalangga kong igsoon dinhi sa Pulo Pantad ug Masao, usa ka bulahan ug balaang adlaw kaninyong tanan.
Karon, sa pagsugod sa atong misa, nag-uban kita sa gawas. Nagkupot kita niining mga lukay, nag-awit, ug malipayong nagwara-wara sa atong mga palma aron pagsugat sa atong Ginoo. Kini ang atong Palma. Ang palma maoy simbolo sa atong pag-abi-abi. Ingon niini usab ang gibuhat sa mga tawo didto sa Jerusalem. Sa ilang pag-ila kang Hesus isip usa ka hari, napuno sila sa paglaum. Sa atong kaugalingong kinabuhi dinhi sa Tungawan, aduna usab kitay mga higayon sa pagwara-wara sa atong mga palma. Kini mao ang mga adlaw nga abunda ang atong kuha sa isda sa kadagatan, mga panahon nga maayo ang dagan sa atong panginabuhi, ug mga adlaw nga himsog ug nagmalipayon ang atong pamilya. Sa dihang maayo ang tanan, sayon ra kaayo ang pag-ingon nga, "Ginoo, salamat! Hosanna!" Sayon ra kaayo ang pagmaya ug pagdayeg Kaniya.
Apan, kon atong gisundan ang dagan sa atong liturhiya karon, makamatikod kita nga kalit lang nausab ang hangin. Gikan sa malipayong pagwara-wara sa mga lukay, miabot kita sa labing masulob-on ug sakit nga bahin sa kinabuhi ni Hesus—ang iyang Pasyon. Gikan sa mga singgit nga "Hosanna," ang tingog sa katawhan nahimong, "Ilansang siya sa krus!" Nawala ang mga palma, ug ang gipuli mao ang korona nga tunokon ug ang bug-at nga kahoy. Giingnan kita ni San Pablo sa atong ikaduhang pagbasa nga gihuboan ni Kristo ang iyang kaugalingon sa iyang pagka-Diyos, ug nahimong usa ka ulipon aron masinati niya ang atong mga kasakit. Wala niya gilikayan ang pag-antos.
Mga igsoon, dili ba tinuod nga sa atong kinabuhi dinhi sa Pulo Pantad ug Masao, masinati usab nato kining pasyon? Ang pasyon mao ang atong inadlaw-adlaw nga pakigbisog. Mao kini ang mga higayon nga bisan unsaon nato og paningkamot sa pagpangita og panginabuhian, daw kulang gihapon ang madala nato sa atong lamesa. Mao kini ang mga higayon nga nag-atubang kita og balatian sa pamilya, mga kabalaka sa kaugmaon sa atong mga anak, o mga panagbangi sulod sa atong panimalay. Sa mga higayon sa atong kaugalingong pasyon, usahay mangutana kita, "Ginoo, asa man Ka? Ngano man nga gibiyaan Mo ako?" Sama sa gisinggit ni Hesus didto sa krus. Apan ang mensahe karon klaro: Wala kita biyai sa Ginoo. Mikanaug Siya gikan sa langit aron ubanan kita sa atong mga pag-antos. Ang atong Diyos dili usa ka Diyos nga nagtan-aw lang sa layo; Siya usa ka Diyos nga nakasabut kon unsa ang pag-antos kay Siya mismo miagi niini.
Tungod kay nasinati man ni Hesus ang atong pasyon, gidapit kita karon sa pagpalawom sa atong Pagtoo. Kining pagtoo mao ang magsumpay sa atong palma ug sa atong pasyon. Sayon ang pagtoo kon duna tay madawat nga grasya, apan ang tinuod nga pagtoo makita kon kita makahimo gihapon sa pagbarug tupad sa krus bisan sa taliwala sa mga kalisdanan. Ang pagtoo nga atong gikinahanglan karon mao ang pagtoo nga wala magsalig sa mga milagro o mga kasayon, kondili ang pagtoo nga nagasalig sa gugma sa Diyos bisan pa man sa kasakit.
Inig-uli ninyo sa inyong mga panimalay dinhi sa Pantad ug Masao, inyong ibutang kining mga binenditahan nga lukay sa inyong mga pultahan o altar. Hinaut nga inig-tan-aw ninyo niining mga lukay nga sa ngadto-ngadto malaya, dili lang kamo makahinumdom sa malipayong pagsugat kang Hesus. Hinaut nga magpahinumdom usab kini kaninyo nga ang atong Hari, mihatag sa Iyang kinabuhi tungod sa Iyang dako nga gugma kanato. Busa, sa atong pag-atubang sa mga pagsulay ug pasyon sa kinabuhi, huptan nato ang atong pagtoo. Dili gayud kawang ang atong mga pag-antos kon ihiusa nato kini sa krus ni Kristo, kay sa luyo sa matag Biyernes Santo, kanunay adunay hayag nga Domingo sa Pagkabanhaw. Amen.
No comments