Skip to main content

Pagnakaw sa Paraiso

 “Sinasabi ko saiyo: ngayon di’y isasama kita sa Paraiso.” Ito ang mga katagang binangit ni Hesus matapos na pinatawad niya ang mga taong nagpapako sa kanya, mga katagang sinabi nya sa magnanakaw na ipinako kasama niya. Magnanakaw na ayon kay San Lucas, naniwala na si Hesus ay tunay nga na walang kasalanan, tunay na walang ginawang masama di tulad nila. Ang sabi pa ng iba, siya ang tunay at pinakamagaling na magnanakaw sa buong mundo, sapagkat hangang sa huling yugto ng kanyang buhay, nakuha niyang NAKAWIN ang pusong mahabagin ni Hesus, nakawin ang eksena, at napangakuang isasama ni Hesus sa Paraiso sa mismong araw na iyon. Nakanakaw ng instant at libreng ticket papunta sa langit. Nakuha niyang nakawin ang mga sandali upang siyay makasama ng ating Poong mahabagin.

Paraiso. Isang salitang kung ating iimaginin, ay napakaganda siguro, mapayapa, maraming puno, halaman, bulaklak, lahat ng tao masaya, lahat ng naroon ay walang pighati at sakit na nadarama. Maraming pagkain, lahat may damit, lahat may pagkain, lahat may gamit. Wala sigurong nagaaway, walang guera, walang nakawan, walang patayan, lahat nagmamahalan. Lahat siguro ng pangit ay gaganda.

Paraiso. Isang salita na hinding hindi ko makakalimutan sapagkat yan ang katagang aking nabangit at laging bukang bibig simula ng akoy napunta ng Basilan. Paraiso dahil sa napakagandang tanawin, paraíso dahil sa napakaganda ng panahon noong akoy unang dumating. Napakabait ng mga tao na aking nakapiling, nakasama sa parokya, sa mga Bible Sharing, sa araw araw na pananalangin. Ninakaw ng Basilan ang puso ko at palagay ko, hangang ngayon ay andun parin.

Subalit isang araw muntik na na ang buhay ko ay kitilin nang dahil sa pagmamahal ko dito sa mga taong ito na aking nakapiling. Hulyo 10 ng nakaraang taon nang akoy bumisita muli doon upang ipagpatuloy ang pagtuturo ng computer sa mga out of school, sa Claret School of Tumahubong at sa mga mangagawa ng cooperatiba. Subalit kinumagahan, isang karumaldumal na ambush ang ginawa ng mga kaibigan natin sa taas. Napatay ang walong gomero na walang kasalanan at tatlumput dalawa ang nasugatan. Isa ang tinamaan ng rifle grenade sa kanyang kaliwang braso na sabi naming milagro dahil kung hindi sa kanyang kamay kumalambitin ang napakalaking bala, lahat ng sisentang mangagawa sana ay patay na. Isa sa mga namatay ay ang security guard ng Claret School na noong gabiy napakasaya at nakikipagbiruan sa akin. Kinaumagahan, siya ang unang namatay. Namatayan nanaman ang isang pamilya na napatay pa lang din ang kapatid sa naunang ambush nung mismong taong din yon. Isang tao na napakabait at malapit sa amin ang kasama sa nadamay. Napakasakit ng pangyayari. Yun ang unang pagkakataon na aking masaksihan ang ilang taong namamatay sa tama ng bala. Mga tao na karaniwang mangagawa lamang subalit biktima ng karahasan. Hangang ngayon di pa mawala ang mga mukha nila na naghihinagpis sa aking isipan. Nakatanim sa puso ko ang kanilang pagsusumamo, ang kanilang pangarap na mabuhay muli. Ang kanilang pag aagaw buhay. Ang kanilang pagnanakaw ng mga huling hininga. Ang mga nakaw na sandali upang makausap ng pamilya at marinig ang kanilang mga huling salita ng pagmamahal at pamamaalam.

Sasabihin ko ba sa kanila na “ok lang, kasi sa Paraiso naman ang iyong hantungan?” Hindi ko maatim na sabihin ang mga katangang sinabi ni Hesus sa magnanakaw na isasama siya ng Panginoon sa sa Paraiso sapagkat sila ay naging tapat na Kristiyano at martyr ang estado nila ngayon sa buhay. Wala akong masabi, wala akong imik nang magsimula nang magiyakan ang kanilang mga magulang, ang kanilang mga anak na 12, 8, 5 taong gulang pa lamang. Wala akong maisagot sa kanilang mga tanong “Nasaan ang Diyos Father, nasaan siya kung kailan namin siya kailangan.” Wala akong maisagot sa kanilang mga tanong kung tunay nga ba na paraiso ang gantimpala pag ikaw ay nagsisisi sa iyong mga kasalanan, kung matuwid ang iyong daan, kung ikay pinapatay ng walang pakundangan dahil ikaw ay katoliko. “Ganito na lang ba talaga tayong mga katoliko, pinapatay na lang na parang mga hayop at walang karapatang mabuhay ng maligaya at matiwasay” tanong sa akin ng ina ng anak na napatay. Pangalawa na ang anak niya na ito na pinatay sa loob ng isang taon lamang. Napakasakit, napakabigat, nakakapangigil, nakakaawa, nakakalungkot kayat di ko masisi ang isang magnanakaw na nakalambitay kasama ni Hesus kung bakit siya nangutya, kung bakit ganun na lang ang kanyang mga katagang nasabi. Hindi bat malimit katulad tayo ng isang magnanakaw na ito kapag dumadating ang pahon ng kahirapan, panahon ng unos sa ating buhay. Kinukutya at sinisisi natin ang Dios.

Apat na araw makalipas ang pangyayari, kami naman ang inabangan at muntik nang mapabilang sa mga hanay ng naroon na sa Paraiso. Subalit siguro ay di pa napapanahon kung kayat nandito ako ngayon sa inyong harapan, nagsasalita, nag papatunay ng pag-ibig at lubos na pagmamahal ng ating poong maykapal. Sa mismong araw na iyon pinangakuan ako ng Dios ng isa pang pagkakataong mabuhay, upang maipahayag ko sa inyo at sa lahat ng aking makakasalamuha at makakasama habang nabubuhay na actually, maari naman nating namnamin ang isang bahagi ng Paraiso, habang tayo ay nabubuhay. Sa mismong araw na iyon, nangako ako sa panginoon na siya’y aking paglilinkuran hangang sa kamatayan. Nangako ako sa kanya na nanakawin ko din ang bawat puso ng kahit sinuman upang silay dumulog sa kanya magpakailan man. Bahala na kahit na nakawin muli ang buhay ko ng hari ng kadiliman maituro ko lang din sa inyo ang daan patungo kay Hesus, patungo sa Paraiso na kanyang inilaan.

Hanggang sa huling sandali si Jesus ay nagmamalasakit para sa mga ibinukod at marginalized sa ating lipunan. Christ upon the cross, is gracious like Christ upon the throne. Though he was in the greatest struggle and agony, yet he had pity for a poor penitent. By this act of grace we are to understand that Jesus Christ died to open the kingdom of heaven to all penitent, obedient believers. Yes it is a single instance in Scripture and yet it should teach us to despair of none, and that none should despair of themselves; but lest it should be abused, it is contrasted with the awful state of the other thief, who died hardened in unbelief, though a crucified Saviour was so near him.

Si Hesus ay ang daan papuntang paraiso, siya ang pintuan ng bagong buhay. Tayo ay inaanyayahan na maglakbay patungo dito sa daang ito patungong Paraiso at huwag sana nating harangan. Sapagkat kung minsan imbes na ating buksan ang mga pintuan itoy ating sinasarhan upang di makapasok ang mga tao na tinawag ni Hesus at inimbitahan. Kinukundina natin ang mga prostituta, ang mga nakulong, ang mga maysakit, ang mga beki at gustong mag palit ng kanilang kasarian, ang mga drogadikto, mga criminal, mga rapist, mga pulubi na nakikita natin jan sa daan. Maraming beses nating isinasara ang pintuan dahil lang sa hindi ninyo sila kauri, dahil sa pagkakaiba, dahil sa kasalanan na kanilang nagawa. Kung ako/ ikaw/ ay mga taong may dungis din at makasalanan, lahat tayo ay may lugar sa Paraiso, dumulog ka lamang sa kanya at sumamo. NAKAWIN NINYO ANG PUSO NG MAYKAPAL SA PAMAMAGITAN NG INYONG PERSONAL NA PAGBABAGO NGAYON AT MAGPAKAILANMAN. AT NANG SA GAYON INYONG MAKAMTAN DIN ANG PARAISONG IPINANGAKO NG POONG MAYKAPAL. Amen. 

Comments

Popular Posts Last Year

See You!

Close your eyes. What do you see? Nothing, right? Only darkness. Will you be happy if all you can see is black and empty? Well, some prefer to close their eyes to avoid seeing the reality, but I tell you, they won’t be happy, they won’t be forever happy.



Today, fourth Sunday of Lent, the two other symbols of Baptism that brings us also two important things in life are presented to us: LIGHT AND HAPPINESS. These symbols are the OIL AND THE CANDLE.The oil symbolizes that we are chosen, we are anointed, we are sent. And the candle represents Christ, the true light, our guiding light.

When God chooses someone to lead his people, he, don't usually chooses the seemingly perfect in the eyes of men. Why choose David, who is just a handsome youth, ruddy and young? Why not choose the lofty stature of the elder brother who is Eliab? Sometimes, most of the times, God chooses people who are not worthy in the eyes of men. Those whom we have never thought of. Sometimes, God chooses those who a…

Scelti, unti, portatore della Luce

Oggi, quarta domenica di Quaresima, ci sono presentati DUE SIMBOLI del Battesimo che ci ricordano due cose importanti nella nostra vita: LA LUCE E LA FELICITÀ. Questi simboli sono L'OLIO E LA CANDELA.L'olio significa che siamo scelti, siamo unti, siamo inviati. E la candela rappresenta Cristo, la vera luce, il nostro faro. 


Quando Dio sceglie qualcuno per condurre il suo popolo, di solito non sceglie qualcuno apparentemente perfetto agli occhi degli uomini. Perché sceglie Davide, che è solo un bel giovane, rubicondo e un ragazzo? Perché non ha scelto il fratello maggiore Eliab, con la statura alta e che aveva l'età giusta, come i vecchi dicono? A volte, Dio sceglie le persone che non sono degne agli occhi degli uomini. Quelli ai quali non abbiamo mai pensato. A volte, Dio sceglie chi non va bene per noi, secondo i nostri standard. Ma, purtroppo, Dio non vede come vede l'uomo. Noi spesso guardiamo l'apparenza, ma il Signore guarda al cuore. LE APPARENZE POSSONO ACCE…

Be Blessed

May the Lord bless you and keep you! May he let his face shine upon you, and be gracious to you! And may you find peace in your hearts!

Today we celebrate the Solemnity of Mary, Mother of God, and at the same time, is the way we start our year with a blessing from above. It is but fitting to start the year thanking the Lord for the new beginning and the graces to be received in the coming days and months of 2017.

In today’s reflection, let us focus on four points that we can grasp from the readings of today: HURRY, KEEP, INVOKE, BLESS.

HURRY, GO IN HASTE.The shepherd didn’t waste their time to go and rush towards where the baby boy is to be found. When they were told to go, they went. And so, they found Mary and Joseph and the infant in the manger.

Most of us have had plans for the 2017. If it’s important. If you planned to change your ways, do it and start it now. Hurry. This year, it is good to start it right. If we have important things to do, don’t waste time. Do it immediately. An…